Psychodeliki to grupa surowców psychoaktywnych, które wywołują metamorfozy w percepcji, nastroju i świadomości. Należą do nich m.in. LSD, psylocybina, DMT, meskalina oraz ketamina. Ich działanie polega na wpływie na aktywność systemu nerwowego, w szczególności na sensorach serotoninowych. Psychodeliki są niejednokrotnie kojarzone z ruchem hipisowskim oraz subkulturami z lat 60. XX wieku, jednakże ich aplikacja w zamierzeniach terapeutycznych zaczęło się już w latach 50. XX wieku.
W ostatnich latach, zamiłowanie psychodelikami zwiększyło się w związku z pojawieniem się badań naukowych, jakie sugerują, iż mogą one mieć potencjalne zastosowanie w terapii poniektórych zaburzeń mentalnych, takich jak smętek, lęk czy PTSD – Amanita Muscaria. Psychodeliki, w przeciwieństwie do innych substancji psychoaktywnych, nie prowadzą do uzależnienia oraz nie są toksyczne dla systemu w dawkach terapeutycznych. Ich stosowanie wymaga jednakże ostrożności oraz stosownej opieki medycznej, ze względu na przypuszczalne niepożądane skutki uboczne, takie jak lęk, dezorientacja, a w skrajnych przypadkach nawet psychozy.
Terapia psychodeliczna, zwana również psychoterapią z użyciem surowców psychodelicznych, polega na podaniu pacjentowi psychodeliku w kontrolowanych wymogach klinicznych, pod opieką profesjonalnych terapeutów. W trakcie terapii pacjent zaznaje intensywne wrażenia, jakie zdołają ulżyć mu w leczeniu zakłóceń umysłowych poprzez zwiększenie jego świadomości, otwarcie się na innowacyjne perspektywy oraz zmianę rodzaju rozmyślania.
+Artykuł Sponsorowany+
